1 juli 2026

De afgelopen jaren worden ondernemers op bedrijventerreinen in toenemende mate geconfronteerd met een fundamentele uitdaging: het gebrek aan consistent en voorspelbaar overheidsbeleid ten aanzien van verduurzaming en emissiereductie. Waar de noodzaak tot verduurzaming breed wordt onderschreven, zorgt het zogeheten “fladderende beleid” van de overheid voor onzekerheid, uitstel van investeringen en in sommige gevallen zelfs stagnatie van bedrijfsontwikkeling.

Onzekerheid door continu veranderende regelgeving en verduurzaming
Ondernemers opereren bij uitstek in een omgeving waarin lange termijninvesteringen centraal staan. Denk aan wagenparken, logistieke processen, vastgoed en energievoorzieningen. Juist op deze terreinen is de afgelopen jaren sprake van een opeenstapeling van wijzigingen in regelgeving en beleidskaders.

Zo zijn regels met betrekking tot emissies van vrachtwagens, zoals de invoering van zero-emissiezones in binnensteden, meerdere malen aangepast, uitgesteld of aangescherpt. Gemeenten hanteren daarnaast eigen interpretaties en tijdslijnen, waardoor een versnipperd landschap ontstaat. Bedrijven die regionaal of landelijk opereren, worden hierdoor geconfronteerd met een wirwar aan regels die niet altijd op elkaar aansluiten.

Voor de agrologistieke bedrijventerreinen van het Westland is dit geen ver-van-huis-probleem. Een vrachtwagen die versproducten aflevert in Rotterdam, Den Haag of een andere stad, krijgt te maken met telkens andere eisen, terwijl diezelfde wagen op het bedrijventerrein van vertrek mogelijk nog moet wachten op de aanleg van laad- of waterstofvoorzieningen. Voor een sector die draait om snelheid en betrouwbaarheid van versstromen, is dat een lastige combinatie.

Dit gebrek aan uniformiteit en stabiliteit maakt het moeilijk om gefundeerde investeringsbeslissingen te nemen. Aanschaf van elektrische vrachtwagens of alternatieve brandstoffen vergt aanzienlijke kapitaalinvesteringen, maar de terugverdientijd en operationele haalbaarheid zijn sterk afhankelijk van beleidszekerheid. Wanneer regels tussentijds wijzigen of politieke prioriteiten verschuiven, neemt de bereidheid tot investeren logischerwijs af. Subsidies en fiscale regelingen worden regelmatig aangepast, beëindigd of vervangen door nieuwe instrumenten met andere voorwaarden.

Voor ondernemers betekent dit dat strategische keuzes constant moeten worden heroverwogen. Investeren in een bepaalde technologie kan binnen enkele jaren minder aantrekkelijk worden door gewijzigde subsidieregelingen of strengere eisen. Dit leidt tot een afwachtende houding, waarbij bedrijven investeringen uitstellen in afwachting van meer duidelijkheid.

Praktische knelpunten op bedrijventerreinen
Op bedrijventerreinen zelf manifesteren deze beleidsmatige onzekerheden zich in concrete problemen. Denk aan netcongestie, beperkte laadinfra voor elektrische voertuigen en onduidelijkheid over toekomstige eisen voor gebouwen en processen. Bedrijven die willen verduurzamen lopen vaak aan tegen randvoorwaarden die nog niet op orde zijn, terwijl tegelijkertijd druk wordt opgevoerd om sneller te voldoen aan strengere normen.

Daar komt bij dat samenwerking op bedrijventerreinen – bijvoorbeeld in collectieve energieoplossingen of gedeelde logistiek – wordt bemoeilijkt doordat beleidskaders voortdurend veranderen. Initiatieven die vandaag haalbaar lijken, kunnen morgen financieel of juridisch minder aantrekkelijk zijn.

Deze knelpunten zijn niet abstract; ze spelen zich dagelijks af op de agrologistieke bedrijventerreinen van het Westland. Op Businesspark Honderdland loopt het Energiecollectief Honderdland al enige tijd te wachten op duidelijkheid over de randvoorwaarden waaronder lokale energieopwekking, opslag in batterijparken en het onderling verhandelen van stroom tussen bedrijven mogen plaatsvinden. Ondernemers die willen investeren in DC-laadpalen bij hun docks, of in een eigen batterijpark op het dak, moeten daarbij rekening houden met netbeheerders, gemeentelijk beleid en landelijke regelgeving die niet altijd dezelfde kant op wijzen.

Ook bij ABC Westland en Transportcentrum Westland zien we dat de wens om vrachtwagens elektrisch te laden tijdens het laden en lossen, vaak vastloopt op de vraag wie de kosten van een eventuele netverzwaring draagt en hoelang de daarvoor benodigde vergunningen op zich laten wachten. Voor de ontwikkeling van Honderdland 3 geldt iets vergelijkbaars: een Publiek Private Samenwerking tussen gemeente, ondernemers, kwekers en ontwikkelaar is alleen haalbaar wanneer alle partijen kunnen rekenen op stabiele kaders, in plaats van regels die halverwege het traject wijzigen.

Hetzelfde geldt voor Bedrijvencentrum Coldenhove, Handelscentrum Westerlee en Poortcamp: ook hier remt de stapeling van wisselende eisen rond emissiezones, vergunningverlening en subsidievoorwaarden de bereidheid om te investeren in verduurzaming, terwijl de wachtlijsten voor een nieuwe of zwaardere stroomaansluiting landelijk juist verder oplopen.

Gevolgen voor concurrentiepositie en vestigingsklimaat
Het ontbreken van consistent beleid heeft niet alleen impact op individuele bedrijven, maar ook op het vestigingsklimaat als geheel. Ondernemers hebben behoefte aan duidelijkheid en voorspelbaarheid om te kunnen concurreren, zowel nationaal als internationaal. Wanneer regelgeving als grillig en onbetrouwbaar wordt ervaren, kan dit leiden tot terughoudendheid bij investeerders of zelfs verplaatsing van activiteiten naar regio’s met stabielere kaders.

Oproep tot consistent en integraal beleid
Om deze problematiek het hoofd te bieden, is het essentieel dat de overheid inzet op een consistent, transparant en langjarig beleidskader. Dit betekent:

• Heldere en uniforme regelgeving voor emissies en verduurzaming, bij voorkeur landelijk afgestemd
• Langjarige zekerheid over subsidieregelingen en fiscale instrumenten
• Realistische tijdslijnen die aansluiten bij technologische en infrastructurele ontwikkelingen
• Actieve ondersteuning van bedrijventerreinen bij het oplossen van randvoorwaarden zoals netcapaciteit en laadinfrastructuur.

Alleen met een stabiel en voorspelbaar beleid kunnen ondernemers de noodzakelijke investeringen doen en daadwerkelijk bijdragen aan de verduurzaming van de economie.

Onno Jansen is bestuurslid van Agrologistiek Cluster Westland