1 juli 2026

Twee weken geleden ondertekenden CDA, GemeenteBelang, VVD en LPF het coalitieakkoord “Vertrouwen, lef en vooruitgang”. Een paar dagen later presenteerde het kabinet zijn langverwachte stikstofpakket. Twee gebeurtenissen die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben, maar die voor de agrologistieke sector in Westland precies op het juiste moment samenkomen. Voor het cluster van 300 hectare bedrijventerreinen dat dagelijks de versstromen van half Europa regelt, is dit het moment om de daad bij het woord te voegen.

Laat ik met het goede nieuws beginnen. Het nieuwe college schrijft dat de glastuinbouw “de kurk is waar onze economie op drijft” en kondigt een bedrijventerreinenvisie aan omdat de ruimte “snel uitgeput” raakt. Daar herkennen wij ons volledig in. Het is precies de erkenning waar Agrologistiek Cluster Westland al langer om vraagt: een gemeente die niet afwacht tot de markt het wel oplost, maar zelf regie neemt op grond en ruimte. Ook de aangekondigde integrale ruimtelijk-economische visie, met gebiedsvisies per polder, is een stap die wij toejuichen — al zullen we er scherp op letten dat agrologistiek daarin niet het ondergeschoven kindje van de glastuinbouw wordt, maar een gelijkwaardige plek krijgt.

Er is meer dat aansluit bij onze speerpunten. De portefeuilleverdeling legt economie, energie, mobiliteit én grondzaken bij één wethouder. Dat is precies de bundeling die nodig is om sneller besluiten te nemen over zaken als de aanpak van afslag 6 van de A20, de doorontwikkeling van ABC Westland en de woonvoorzieningen voor arbeidsmigranten op onze bedrijventerreinen — drie punten die wij zelf hebben ingebracht en die nu letterlijk terug te lezen zijn in het akkoord.

Toch blijft er, eerlijk gezegd, ook het nodige onbenoemd. Over de reeferhub, de railterminal bij Stena Line en een echte multimodale knoop in Hoek van Holland lezen we in het coalitieakkoord weinig concreets. Juist deze projecten zijn waar de modal shift — minder vrachtwagens, meer spoor en water — werkelijkheid moet worden. Wij gaan ervan uit dat dit de komende maanden, in de uitwerking van de bedrijventerreinenvisie en de mobiliteitsplannen, alsnog de aandacht krijgt die het verdient. Als sector bieden we daarbij graag onze kennis en netwerken aan; dit kunnen en willen we niet alleen aan de gemeente overlaten.

En dan nog nog iets
Het stikstofdossier. Het kabinet wil dat industrie en mobiliteit hun NOx-uitstoot in 2035 hebben gehalveerd ten opzichte van 2019, met geld voor schonere scheepvaart, elektrisch materieel en laadinfrastructuur. Voor onze sector is dat geen verrassing — onze bedrijven zijn ook bezig het bekijken en ondervinden wat er mogelijk is met elektrificatie van het wagenpark, laadpleinen bij de docks en een waterstofonderzoek. Het is goed dat het Rijk nu eindelijk een duidelijker kader neerlegt, na jaren van onzekerheid over vergunningen. Maar de reacties van deze week laten ook zien hoe fragiel dat kader nog is: het is, zoals de NOS treffend optekende, een politiek compromis, en het is geenszins zeker dat het voldoende steun krijgt in de Tweede Kamer. Voor onze bedrijven, die nu al plannen maken om miljoenen te investeren in batterijparken en laadinfrastructuur, is dat geen prettige boodschap. Wij hebben behoefte aan een overheid die niet over vijf jaar weer een nieuwe koers vaart, maar nu duidelijkheid geeft over vergunningen voor uitbreiding en verzwaring van het net.

Daarom onze oproep aan het nieuwe Westlandse college: pak die rol van regisseur die u zichzelf toedicht, ook letterlijk op voor onze bedrijventerreinen. Geef ons een taskforce energie, zoals wij eerder vroegen, en betrek ons actief bij de bedrijventerreinenvisie en de uitwerking van het stikstofpakket richting de provincie. Wij hebben de bedrijven, de kennis en de wil om mee te bouwen. Wat we nodig hebben, is een gemeente die naast ons staat — niet alleen in woorden, maar in tempo en uitvoeringskracht.